Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde 1998; 142(40); 2224-5:
Hormoonbehandeling tegen autisme
Is het pancreas stimulerend hormoon secretine een wondermiddel tegen autisme? Een Amerikaanse vrouw met een autistisch zoontje is daarvan overtuigd. In The Observer (13 september 1998) vertelt zij hoe het gedrag van haar kind opmerkelijk verbeterde nadat het een paar jaar geleden bij een maagdarmonderzoek een dosis secretine had gekregen. Tevoren sprak het jongetje geen woord, reageerde nergens op en kon zich niet concentreren op een bepaalde taak. Na de toediening van secretine kon de moeder plotseling oogcontact met hem leggen. Hij werd kalmer en sliep 's nachts gewoon door. Trekkingen in zijn gezicht verdwenen. Twee weken later sprak hij zijn eerste woorden. Hij begon te dansen op muziek en zong mee met zijn favoriete televisieprogramma.
In de daaropvolgende jaren probeerde de moeder allerlei artsen te overtuigen van het nut van dit hormoon bij autisme. Uiteindelijk vond zij er een die haar geloofde. Hij behandelde een aantal kinderen met autisme en ook bij hen zou een opmerkelijke verbetering zijn opgetreden. Sindsdien zijn er door zo'n twintig artsen 120 kinderen en zelfs volwassenen met het hormoon behandeld. Dr. Bernard Rimland van het American Autism Research Institute noemt het effect van secretine op autisme mogelijk een doorbraak bij de behandeling van deze aandoening. "De kinderen gaan er na toediening van secretine dramatisch op vooruit", aldus Rimland.
Er is overigens nog geen gecontroleerd experiment met secretine bij autistische kinderen uitgevoerd. De beweerde verbeteringen blijven vaag. Het eerste met secretine behandelde autistische jongetje zou er inmiddels ongelooflijk op vooruit zijn gegaan - bij het artikel is een foto afgedrukt waarop te zien is hoe hij samen met zijn zusje aandachtig in een boek zit te lezen. Een probleem is dat de Amerikaanse Food and Drug Administration secretine niet voor deze indicatie heeft goedgekeurd, zodat de betrokken artsen min of meer in het geniep moeten werken. Het onderzoek wordt daardoor bemoeilijkt. Een ander probleem is dat secretine slechts op zeer beperkte schaal wordt geproduceerd en daardoor nauwelijks te krijgen is. Het is bovendien zeer kostbaar.
In een commentaar op het verhaal in The Observer waarschuwt Kate Griffin van de British National Autistic Society voor te hoge verwachtingen: "Natuurlijk zullen veel ouders en zorgverleners zeer geïnteresseerd zijn, maar eerst moet er verder onderzoek plaatsvinden en moeten de resultaten daarvan geëvalueerd worden." Tot het zover is, kan men zich beter concentreren op de reeds bestaande vormen van therapie, zoals gedragsmodificerende behandeling.
|